Hogsmeade.pl na Facebook
Harry Potter - Hogsmeade, Twoja Magiczna Wioska
Strona GłównaNowościArtykułyForumChatGaleriaFAQDownloadCytatyLinkiSzukaj
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się.

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło!
Sponsorzy
Shoutbox
Musisz się zalogować, aby móc dodać wiadomość.

~Anni F 21-05-2018 01:37

Fick jest skończony i jest straaasznie długi
~Anni F 21-05-2018 01:36

Kochani, no więc powolutku zaczęłam dodawać mojego ficka. Zapraszam do czytania HGSS Dwa Słowa!
#Ginny Evans F 17-05-2018 19:26

Można publikować na forum w dziale fan fiction Uśmiech http://hogsmeade..
..orum_id=38
~Anni F 16-05-2018 21:13

Kochani, trochę się gubię... czy tu można publikować fanfiki? Bo na forum jest tylko dyskusja...
~CynaMona F 16-05-2018 07:41

Haha, w sumie masz rację xD
~Silencio F 15-05-2018 22:01

Mój nick idealnie pasuje do tej strony... :/
#Ginny Evans F 10-05-2018 22:12

Duch
`Czarodziejka F 08-05-2018 21:43

A u mnie burza Zniesmaczony
^raven F 08-05-2018 20:53

Eurowizja, czas start! #TeamCroatia
~HariPotaPragneCie F 08-05-2018 15:09

Czarodziej
~CynaMona F 06-05-2018 09:34

Trzeba tu wprowadzić trochę życia. Musi wyglądać, jakby hogs jeszcze żyło
`Czarodziejka F 05-05-2018 22:47

Kolorowo jest radośniej.
~HariPotaPragneCie F 05-05-2018 22:24

Kolorowo. Uśmiech
^raven F 03-05-2018 13:08

/*/*/*
`Czarodziejka F 02-05-2018 22:01

Dzisiaj jest kolejna rocznica Bitwy o Hogwart!
#Ginny Evans F 02-05-2018 14:22

#panika
~CynaMona F 01-05-2018 23:35

Wszędzie cisza Smutny
^raven F 01-05-2018 23:01

Gin, znajdź inspirację na mrawy Serce
`Czarodziejka F 01-05-2018 22:21

O! Dzisiaj nie jestem sama Uśmiech
~CynaMona F 01-05-2018 09:41

Faktycznie, mój też już jest "normalny" Smutny

Aktualnie online
Hogsmeade wita:
ajezokeki
jako najnowszego użytkownika!

» Administratorów: 8
» Specjalnych: 61
» Zarejestrowanych: 18,609
» Zbanowanych: 1,485
» Gości online: 87
» Użytkowników online: 0

Brak użytkowników online

» Rekord OnLine: 3086
» Data rekordu:
25 czerwiec 2012 15:59
Zobacz temat
Harry Potter - Hogsmeade, Twoja Magiczna Wioska :: Forum
» Twórczość Fanów
»» Fan Fiction
»»» [NZ] Jedyna szansa (DM/HP)
Drukuj temat · [NZ] Jedyna szansa (DM/HP)
~xowiki F
#1 Drukuj posta
Dodany dnia 23-01-2013 15:40
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Sześcioroczniak
Punktów: 588
Ostrzeżeń: 0
Postów: 115
Data rejestracji: 13.11.11
Medale:
Brak

Witam

Od wieków nie było mnie na forum. Jestem gotowa zwalić to nadmiar nauki, pośród której znalazłam czas, by zacząć pisać TO. Jeszcze nie wiem do końca, jak wszystko się potoczy, ale jestem pełna nadziei. Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu Uśmiech

~ ~ ~ * ~ ~ ~

PROLOG

Całe życie mówiono mi, co mam robić i jak się zachowywać. Co myśleć i jak postępować, by nie przynieść wstydu rodzinie.

Całe życie wpajano mi, że jestem lepszy od innych. Mówiono, że zasługuje tylko na to, co najlepsze.

Kazano mi wyzbyć się wszelkich ckliwych uczuć, które prowadzą do zguby.

Zabroniono mi kochać, tęsknić, darzyć przyjaźnią czy szczerym zainteresowaniem.

Kazano mi nienawidzić, ignorować, mieszać z błotem i wydawać rozkazy.

Całe życie przygotowywano mnie do bycia godnym swego nazwiska. Uczono w domu czarnej magii, by idąc do szkoły czuć się jeszcze bardziej wyjątkowym i lepszym. Mówiono, że cała reszta to tylko szare tło dla mojej osoby. Że stworzono mnie, bym pokazał ludziom, jak powinien wyglądać i zachowywać się prawdziwy czarodziej.

Kazano mi nienawidzić tych, którzy pochodzili z rodzin mugolskich. Miałem na każdym kroku przypominać im, że są niczym.

Kazano mi znaleźć sobie towarzystwo, na którego tle będę się wyróżniać. Ludzi, którzy ślepo będą wykonywać moje rozkazy.

Kazano mi pokazać, że Malfoyowie to ród z tradycjami, których miałem przestrzegać.

Zabroniono mi zniżać się do poziomu zwykłych ludzi, którzy mieli mnie otaczać w szkole. Miałem unikać bójek i pojedynków.

Potęgą jest umysł, nie fizyczność. A siła to władza r11; powtarzał mój ojciec. Więc zamiast machać bez sensu różdżką mieszałem wszystkich z błotem tak, jak mnie tego nauczono.

Całe życie podporządkowywałem się rozkazom ojca, który nigdy nie spojrzał na mnie z dumą. Zawsze było coś, co mogłem zrobić lepiej. Nigdy nie zasłużyłem na pochwałę.

A gdy wrócił On wszystko się nasiliło. Rozkazy, nakazy, żądania, zakazy. Zaczęto przygotowywać mnie do służby u niego, choć wcale tego nie chciałem. Przecież wpajano mi, że nikt nie ma prawa mieć nade mną władzy a potem kazano kłaniać się czarodziejowi, który miał ich za nic.

Wiedziałem, że coś muszę zrobić. Miałem dość wypełniania rozkazów ojca, który wcale mnie nie dostrzegał. Byłem kartą przetargową. Ofiarą, która miała przekonać Czarnego Pana o lojalności swego uniżonego sługi. Nie zamierzałem pozwolić mu decydować o moim życiu.

Jestem Malfoyem i tylko ja mam prawo o sobie decydować. Tego mnie nauczył i tak zamierzałem postępować. Tylko nie bardzo wiedziałem, jak się do tego zabrać.

Wracając do szkoły na szósty rok nauki czułem, że coś się we mnie zmienia. Ojciec coraz częściej wspominał o dniu mojego naznaczenia. Nie miałem czasu, by układać plany. Musiałem działać natychmiast.

Olśnienie przyszło, gdy na dworcu w Hogsmeade ujrzałem czarną czuprynę należącą do Pottera. W mojej głowie zrodził się szalony pomysł. I wiedziałem, że muszę zrobić wszystko, by go zrealizować.

To była moje jedyna szansa.

Nawet teraz, patrząc z perspektywy lat wiem, że nie miałem wyjścia. Żałuję tylko, że wszystko potoczyło się w taki a nie inny sposób. Że mimo wszystko nie potrafiłem przestać być Malfoyem.
__________________
~ ~ * ~ ~

- Lily... Przez tyle lat
- Zawsze



Kto ci podbił oko, Granger? Chcę mu posłać kwiaty


A ja i Fred to co, jesteśmy tylko sąsiadami?


Może jest, a może go nie ma,ale pozostaje faktem, że potrafi się poruszać szybciej niż Severus Snape, gdy mu się zagrozi szamponem



Pozdrowienia dla mojego kochanka i żony. Oni wiedzą, o kogo chodzi xD

Buziaki misie <3
http://story-dhl.blogspot.com Wyślij prywatną wiadomość
~Enchantte F
#2 Drukuj posta
Dodany dnia 23-01-2013 16:14
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Pracownik Ministerstwa
Punktów: 1251
Ostrzeżeń: 0
Postów: 430
Data rejestracji: 20.10.12
Medale:
Brak

Póki co jest za mało treści, aby móc wystawić ocenę, aczkolwiek bardzo zaciekawiłaś mnie tym prologiem. Nie przepadam za panem Malfoyem, jednak muszę przyznać, że nie mogę się doczekać pierwszego rozdziału. No i błędów się nie dopatrzyłam. Póki co bardzo dobrze Uśmiech.
__________________
Wiecznie Żywi (FF)
Rozdział 7 (08.10) - zapraszam, jeśli interesują Cię przygody Huncwotów w Hogwarcie, drogi Gościu!

Dear Prongs

The only thing that kept me alive in Azkaban was knowing there was some piece of you left in this world. Your son isn't you, but he is damn close.

All my love, Padfoot


i46.tinypic.com/2eekchl.png
data.whicdn.com/images/28009122/c73a51ce_large.gif
http://photoblog.pl/enchantte Wyślij prywatną wiadomość
~xowiki F
#3 Drukuj posta
Dodany dnia 30-01-2013 17:41
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Sześcioroczniak
Punktów: 588
Ostrzeżeń: 0
Postów: 115
Data rejestracji: 13.11.11
Medale:
Brak

Rozdział 1


Przez całą ucztę powitalną obserwowałem bacznie Pottera. Szalony plan, który tłukł mi się po głowie nie przewidział tylko jednego r11; Potter mnie nienawidzi. I wcale mu się nie dziwiłem. Dałem mu wszelkie możliwe powody do nienawiści. Szydziłem z jego przyjaciela, wytykałem błędy, obrażałem na każdym kroku. Nie byłem zbyt sympatyczny.

Bycie Malfoyem nie polega na byciu miłym dla ludzi. Zwłaszcza, gdy ci ludzie odtrącają znajomość z nami tak, jak zrobił to Potter na pierwszym roku. Nadal nie potrafiłem mu tego wybaczyć. Ojciec przez całe święta nie odezwał się do mnie słowem. Dawno nie widziałem w Jego oczach takiego rozczarowania. Chciał, żebym zbliżył się do Cudownego Chłopca, a mi się nie udało. Bo nie potrafiłem sprawiać wrażenia osoby sympatycznej, ale do cholery sam mnie tego uczył.

Westchnąłem i spróbowałem skupić się na talerzu, który stał przede mną. Całkowicie ignorowałem znajomych, którzy próbowali nawiązać ze mną rozmowę. Doskonale wiedziałem, czym ona się zakończy. We wakacje dowiedziałem się, że Pansy i Blaise też mają zasilić szeregi Czarnego Pana. Umiarkowanie podobał im się ten pomysł, ale nigdy nie sprzeciwiliby się woli swoich rodziców. Cokolwiek sobie postanowiłem musiałem zachować to w tajemnicy. Oni od razu wszystko by wypaplali, a ja stracił bym dom, nazwisko i życie. Nie byłem do końca pewny, czy w takiej kolejności.

Po raz ostatni rzuciłem ukradkowe spojrzenie na Pottera i zacząłem jeść kolację. Obmyślanie cudownego planu ratowania własnego tyłka z tarapatów na pusty żołądek nie było najlepszym pomysłem. Poza tym musiałem się na czymś skupić zanim Potter zdałby sobie sprawę, że mu się przyglądam. Nie chciałem, by nabrał dziwnych podejrzeń, choć wiedziałem, że przede mną bardzo trudne zadanie.

Bo niby jak mam go zapewnić, że naprawdę chcę ratować tyłek, a nie szpiegować go, by donieść o wszystkim swojemu Panu? Pewnie według niego już miałem znamię śmierciożercy na ramieniu. Na samą myśl o tym wzdrygnąłem się. Nigdy nie byłem fanem tatuaży i to był kolejny powód, by jak najszybciej zacząć wcielać plan w życie. Choć tak naprawdę nie miałem przecież żadnego planu.

~

Kilka kolejnych dni wyglądało podobnie. Wszyscy powoli próbowali wejść w nowy rytm, który kręcił się wokół wstawania o barbarzyńskiej porze, posiłków i lekcji. Nienawidziłem wczesnego wstawania. Zawsze wtedy miałem wrażenie, że mój świat dziwnie wiruje i skąpany jest we mgle. Zaczynałem rozróżniać kształty dopiero po porządnym kubku mocnej kawy. Kolejnego potrzebowałem, by zmotywować się do ruszenia tyłka z pokoju i udania się na śniadanie, gdzie wypijałem trzeci kubek kawy i wtedy mogłem spokojnie udać się na zajęcia mając pewność, że moja czujność działa, jak należy.

Bycie Malfoyem łączyło się z byciem ciągle czujnym. Czasem miałem wrażenie, że zachowuję się, jak ten stary dureń Moody, który ciągle gadał o czujności. Niestety w moim wypadku to była smutna konieczność. Co druga osoba w szkole chciałaby mnie przekląć, a co trzecia dziewczyna uwieść i wykorzystać. Żadna z tych opcji nie była zbyt korzystna, więc wypijałem te swoje trzy kawy i dzień stawał się piękniejszy.

- Draco wszystko w porządku? Wyglądasz dość niewyraźnie. Wypiłeś swoje trzy kawy? - Zmartwiony głos Pansy dogonił mnie na schodach wiodących do sali transmutacji. Uśmiechnąłem się kpiąco odwracając w jej stronę. Naprawdę ją lubiłem i naprawdę irytowało mnie to, że nawet przede mną nie chciała przyznać, że wcale nie chce zostać śmierciożercą.
- Dobrze wiesz, że bez tego nie byłbym zdolny w ogóle funkcjonować.

Mruknęła coś niezrozumiałego i weszła za mną do klasy zajmując miejsce obok. Z ławki za nami szczerzył się Blaise, który z niewiadomych dla mnie przyczyn puszczał oczko jakiejś krukonce. Zerknąłem na nią, ale nie miała w sobie niczego ciekawego. Coraz rzadziej trafiałem na dziewczyny, które rcoś w sobie miałyr1;. Zupełnie, jakbym stracił całkiem pociąg. Zastanowiłem się nad tym przez chwilę przypominając sobie wszystko, co kiedykolwiek powiedział mi ojciec. Jednak nie, nie zabronił mi nigdy pożądać kobiet i aż do teraz pożądałem ich bardzo wiele, bardzo szybko, bardzo intensywnie i na bardzo krótko. Nie byłem fanem powtórek ani długodystansowych związków.

Cichy syk Pansy wyrwał mnie z moich zamyśleń i skupiłem wzrok na nauczycielce, która przyglądała mi się badawczo. Pewnie zastanawiała się, czy nie szkoli młodego terrorysty. Niemal warknąłem z irytacją. Wcale nie potrzebowałem nauczycieli, którzy byliby przeciwko mnie. Czy nikt nie widział, że potrzebowałem pomocy, a nie z góry nałożonego wyroku?


Na lunchu znowu obserwowałem Pottera. Przyjaciele nie odstępowali Go na krok. Teraz szeptali coś do siebie pochylając się tak, by nikt inny nie mógł tego usłyszeć. Pewnie znowu chodziło o jakieś super ważne sprawy mające na celu uratować świat. Szkoda, że nie miałem pojęcia, jak uratować swój. Nadal nie wymyśliłem, co zrobić, by zbliżyć się do Pottera choć na tyle, by powiedzieć mu rcześćr1; nie narażając się na morze klątw z Jego strony. To był naprawdę ciężki przypadek. A na dodatek nie byłem w stanie dorwać Go bez tej świty, która w każdym moim oddechu wyczuwała podstęp. Byli strasznie przewrażliwieni na tym punkcie. Sądzę, że ratowanie świata rok w rok odkąd zaczęli tu naukę miała swój wpływ na ich postrzeganie rzeczywistości.

- Naprawdę powinieneś coś zjeść stary. Odkąd zaczął się rok szkolny tylko faszerujesz się kawą i śladowymi ilościami jedzenia. W takim tempie wykończysz się przed gwiazdką r11; powiedział zmartwionym głosem Blaise podsuwając mi pod nos talerz pełen chrupiących tostów. Skrzywiłem się nieznacznie, ale wziąłem jednego z nich do ust. Tylko po to, by odebrać sobie możliwość powiedzenia tego, co cisnęło mi się na usta. Wolałbym nie dotrwać świąt niż dotrwać i być zmuszonym do zasilenia szeregów Czarnego Pana. Musiałem zacząć intensywniej myśleć i zacząć w końcu działać. Ani się obejrzę a grudzień zastuka do moich drzwi.


Okazja spadła mi z nieba, gdy wieczorem udałem się do biblioteki. Miałem dość towarzystwa znajomych, którzy rozmawiali o bzdurach. Udałem, że chcę poszukać książek potrzebnych do napisania eseju z eliksirów. Żaden z nich nie kwapił się, by mi towarzyszyć i byłem im za to wdzięczny. Dopiero zaszywając się w kącie biblioteki mogłem odetchnąć. I zacząć planować. Oparłem brodę na złączonych dłoniach i przymknąłem oczy dla lepszego efektu, choć nie wiedziałem, czy to mi w czymś pomoże. Niemal podskoczyłem, gdy ktoś sugestywnie zakaszlał.

- Modlenie się do pergaminu nie sprawi, że esej sam się napisze, Malfoy.

Niemal krzyknąłem z radości. Przede mną stał Potter. Zupełnie sam. I na dodatek uśmiechał się krzywo przyglądając się mojej postawie. Zignorowałem Jego kpiące słowa i gestem zaprosiłem, by się przysiadł, co zrobił z wahaniem. Zastanawiałem się, dlaczego jest tu sam i dlaczego się do mnie odezwał. Tak sam z siebie.

- Gdzie Twoi wierni towarzysze?
- Powiedzmy, że od nich odpoczywam. A Twoi?
- Powiedzmy, że też potrzebowałem przymusowych wakacji.
- Snucie pomysłów, by zadowolić Voldemorta bywa męczące?
- Chciałbym, żeby moje życie było tak proste.

Powiedziałem to bardzo cicho a jednak Przeklęty Potter to usłyszał. Uniósł brew spoglądając na mnie, a ja miałem ochotę walnąć głową w mur. Co za idiota gada takie rzeczy osobie, która może jednym słowem zapewnić mu przytulne miejsce w Azkabanie? No tak, to chyba ja.

- Chyba nigdy Cię nie zrozumiem Malfoy r11; powiedział kręcąc głową, a ja odetchnąłem. Póki co wszystko szło w miarę dobrze. Rozmawialiśmy. No prawie rozmawialiśmy i nikt nie próbował na nikogo rzucić klątwy. Nie pojawiła się Hermiona, która lamentowałaby, że Potter schodzi na złą drogę ani Blaise, który z miejsca uznałby, że mam łeb próbując zakumplować się z Potterem, co podniesie moje notowania. Byłem wdzięczny za ten cichy kącik w bibliotece i Cudownego Chłopca, który po raz pierwszy nie patrzył na mnie, jak na śmiecia.

- Zmieniłeś się. Spodziewałem się czegoś innego.
- Co masz na myśli?
- Sądziłem, że będziesz rozstawiać ludzi po kątach jeszcze bardziej niż w poprzednich latach, a tymczasem jesteś cichy, spokojny i wiecznie pijesz kawę. To jakiś nowy plan Voldemorta?

Z trudem powstrzymałem się od wybuchnięcia śmiechem. Nie wyobrażam sobie, by Czarny Pan wpadł na coś tak banalnego, jak kofeinowa inwazja, ale wolałem nie wspominać o tym nikomu. I zdecydowanie musiałem ograniczyć spożywanie kawy, skoro nawet Przeklęty Potter to zauważył. Później siedzieliśmy przez chwilę w milczeniu. Jak sądzę Potter potrzebował czasu, by przyzwyczaić się do nowego oblicza diabolicznego mnie. Ja nie chciałem mu przeszkadzać. Miałem w tym oczywiście ukryty cel, jak zawsze. Przecież bycie Malfoyem do czegoś zobowiązuje. Ale pierwszy raz mój cel godził w to, czego ojciec ode mnie oczekiwał i musiałem naprawdę dobrze to rozegrać.
__________________
~ ~ * ~ ~

- Lily... Przez tyle lat
- Zawsze



Kto ci podbił oko, Granger? Chcę mu posłać kwiaty


A ja i Fred to co, jesteśmy tylko sąsiadami?


Może jest, a może go nie ma,ale pozostaje faktem, że potrafi się poruszać szybciej niż Severus Snape, gdy mu się zagrozi szamponem



Pozdrowienia dla mojego kochanka i żony. Oni wiedzą, o kogo chodzi xD

Buziaki misie <3
http://story-dhl.blogspot.com Wyślij prywatną wiadomość
~cukiereczeck F
#4 Drukuj posta
Dodany dnia 30-01-2013 17:59
Użytkownik

Awatar

Dom: Ravenclaw
Ranga: Drugoroczniak
Punktów: 84
Ostrzeżeń: 0
Postów: 20
Data rejestracji: 22.12.12
Medale:
Brak

Bardzo ciekawe. Fajnie się czyta myśli Malfoy'a i jego wewnętrzne rozterki. Jestem bardzo ciekawa jaki ma plan i miałam nadzieję, że już zdradzisz w 1 rozdziale, ale dobrze, że tego nie zrobiłaś bo będę czekać na następną część. Zawsze się zastanawiam jak podchodzić do postaci w fan fikach. Są one odzwierciedleniem postaci które pokazała Rowling i zawsze każdy stara się to porównać. Dla mnie Malfoy jest bardzo malfoyowaty i podoba mi się to. Nie wiem czy Potter byłby taki zaczepialski, żeby jako pierwszy odzywać się uszczypliwie do Dracona, ale w końcu to Twój Potter i to mi się podoba. Troszeczkę się obawiam, że Twoja historia oprze się na miłości tych dwóch panów, a ja za bardzo nie lubię takich połączeń w opowiadaniach. No, ale i tak jestem ciekawa jak dalsza historia się rozwinie.
Na błędy nie zwracałam uwagi, bo tak naprawdę liczy się treść, a nikt z nas polonistą nie jest ^^
Życzę weny!
__________________
Fuck the past. Kiss the future.
3.bp.blogspot.com/-gOKR-zQNDFA/T2rqybJ7B8I/AAAAAAAACj8/ht3X_gBIEYU/s1600/m7f1he.jpg.gif
Wyślij prywatną wiadomość
~Parvatiss F
#5 Drukuj posta
Dodany dnia 30-01-2013 18:07
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Zwycięzca TT
Punktów: 256
Ostrzeżeń: 0
Postów: 116
Data rejestracji: 17.11.12
Medale:
Brak

Bardzo lubię czytać opowiadania o Malfoyu. Bardzo przypadło mi do gustu twoje ;) Treść bardzo ciekawa i błędów ortograficznych mało się dopatrzyłam ;) Wstawiłam bym ci Wybitny ;D
__________________
Pozdrawiam drogi Gościu
26.media.tumblr.com/tumblr_ldouk4e9BB1qc6eaoo1_500.gif

George
-Zawsze uważałem, że my z Fredem powinniśmy dostać ze wszystkiego P, bo sam fakt, że pojawiliśmy się na egzaminach, był powyżej oczekiwań.


24.media.tumblr.com/tumblr_mcg898mwlT1rjp4eoo1_500.jpg
Wyślij prywatną wiadomość
~Enchantte F
#6 Drukuj posta
Dodany dnia 06-02-2013 20:20
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Pracownik Ministerstwa
Punktów: 1251
Ostrzeżeń: 0
Postów: 430
Data rejestracji: 20.10.12
Medale:
Brak

Jakoś nigdy specjalnie nie przepadałam za Draconem, jednak czytając Twoje opowiadanie zmienia mi się nieco nastawienie wobec niego. Może dlatego, że Malfoy z Twojego ficka jest zupełnie inny od tego kanonicznego. Wracając jednak do treści, nie doszukałam się błędów, tekst jest spójny i bardzo ładnie napisany. Ciekawa jestem, jaki to plan błąka się po głowie pana Dracona i z chęcią poczytam kolejny rozdział.
__________________
Wiecznie Żywi (FF)
Rozdział 7 (08.10) - zapraszam, jeśli interesują Cię przygody Huncwotów w Hogwarcie, drogi Gościu!

Dear Prongs

The only thing that kept me alive in Azkaban was knowing there was some piece of you left in this world. Your son isn't you, but he is damn close.

All my love, Padfoot


i46.tinypic.com/2eekchl.png
data.whicdn.com/images/28009122/c73a51ce_large.gif
http://photoblog.pl/enchantte Wyślij prywatną wiadomość
~Karolina00 F
#7 Drukuj posta
Dodany dnia 11-01-2016 23:01
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Gracz Quidditcha Gryffindoru
Punktów: 117
Ostrzeżeń: 0
Postów: 48
Data rejestracji: 18.01.15
Medale:
Brak

Naprawdę fajne ... Uczucia Malfoya nie są takie jednolite jak w innych ff
__________________
Pozdrowienia dla wszystkich Gryfonów Rozbawiony
Wyślij prywatną wiadomość
Przeskocz do forum:
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny Wybitny 100% [2 głosów]
Powyżej oczekiwań Powyżej oczekiwań 0% [Brak oceny]
Zadowalający Zadowalający 0% [Brak oceny]
Nędzny Nędzny 0% [Brak oceny]
Okropny Okropny 0% [Brak oceny]
RIGHT