Hogsmeade.pl na Facebook
Harry Potter - Hogsmeade, Twoja Magiczna Wioska
Strona GłównaNowościArtykułyForumChatGaleriaFAQDownloadCytatyLinkiSzukaj
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło!
Shoutbox
Musisz się zalogować, aby móc dodać wiadomość.

~Grande Rodent F 20-06-2024 15:31

... jako forma prewencji od spambotów reklamowych może częściowo się do tego przyczyniła, bo ludziom nie zależy, żeby pisać na priv, by założyć konto. Zresztą nie ma za bardzo z kim pisać jak widzę Smutny
~Grande Rodent F 20-06-2024 15:31

Raven, obawiam się, że Hogs wcale nie zmartwychstało. Sam wchodzę tam raz na miesiąc i już serio nic się tam ne dzieje. Jesteście tam, dziewczyny? Nie wiem, może blokada rejestracji użytkowników jako
~Grande Rodent F 17-05-2024 12:28

PS. Do bobów szczura w piwnicy, to forum naprawdę zdechło Płacze
~Grande Rodent F 17-05-2024 12:28

A co sądzicie o nowym serialu o HP dla HBO Max.
~Grande Rodent F 11-03-2024 02:09

Na razie oscary zgodnie z przewidywaniami.
~Grande Rodent F 10-03-2024 22:48

Dzisiaj Oscary będą oglądane...
~Anna Potter F 23-02-2024 01:49

Witajcie.
~raven F 12-02-2024 19:06

Kotecek
~ulka_black_potter F 30-01-2024 19:46

Papa
~ulka_black_potter F 30-01-2024 19:45

myślałam, ze zniknęła na amen
~ulka_black_potter F 30-01-2024 19:45

o, strona jednak ożyła
^N F 29-01-2024 17:11

Uszanowanko
~HariPotaPragneCie F 25-11-2023 14:51

Wiedźma
~Miona F 23-11-2023 00:28

Czarodziej Czarodziej Czarodziej
#Ginny Evans F 22-11-2023 22:07

Duch Duch Duch
~raven F 21-11-2023 20:22

~Miona F 25-10-2023 14:12

hej Uśmiech
#Ginny Evans F 19-10-2023 21:32

Sowa
~TheWarsaw1920 F 24-08-2023 23:06

Duch Duch Duch
~raven F 20-08-2023 23:01

Doszly mnie sluchy, ze sa czarodzieje, ktorzy chcieliby sie wprowadzic do Hogsmeade, a magiczne bariery to uniemozliwiaja. W takiej sytuacji prosze o maila na adres widoczny w moim profilu Uśmiech

Aktualnie online
Hogsmeade wita:
orehu
jako najnowszego użytkownika!

» Administratorów: 8
» Specjalnych: 61
» Zarejestrowanych: 77,002
» Zbanowanych: 1,625
» Gości online: 3435
» Użytkowników online: 0

Brak użytkowników online

» Rekord OnLine: 4376
» Data rekordu:
03 July 2024 00:21
Zobacz temat
Harry Potter - Hogsmeade, Twoja Magiczna Wioska :: Forum
» Twórczość Fanów
»» Fan Fiction [Z]
»»» [M] My hero is you (HG/FW)
Drukuj temat · [M] My hero is you (HG/FW)
~xowiki F
#1 Drukuj posta
Dodany dnia 02-04-2012 13:52
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Sześcioroczniak
Punktów: 588
Ostrzeżeń: 0
Postów: 115
Data rejestracji: 13.11.11
Medale:
Brak

Przyznam szczerze, że zastanawiałam się, czy wrzucić tutaj swoją miniaturkę. Niewiele a nawet powiedziałabym, że prawie wcale nie ma polskich opowiadań o tej parze. Osobiście zakochałam się w niej po przeczytaniu The New Mrs Weasley, które zaczęłam tłumaczyć, ale opornie idzie przez brak czasu, by przysiąść nad słownikiem i nadać sens tej łamanej polszczyźnie. Tak czy inaczej oto przed wami miniaturka w moim wykonaniu o tej właśnie parze - Hermionie i Fredzie Uśmiech


~ ~ ~ * ~ ~ ~


Sobotnie popołudnie. Pewna młoda kobieta właśnie wróciła po ciężkim dniu do domu. Panowała w nim nienaturalna cisza. Zupełnie, jakby ktoś wyssał z niego życie. Z cichym westchnieniem odwiesiła płaszcz na stojak i udała się do salonu. Ciepłe kolory, którymi był przyozdobiony przypominały Hermionie lata szkolne. Wtedy wszystko wydawało się być prostsze. Musiała jedynie martwić się nauką i przyjaciółmi, którzy bez przerwy pakowali się w kłopoty. A ona wraz z nimi.
Opadła na kanapę i ze świstem wypuściła powietrze. Po raz kolejny ich drogi się skrzyżowały. Tak bardzo miała nadzieję, że nigdy więcej nie będzie musiała spoglądać w tę radosną twarz. W oczy pełne życia. Wraz z tym widokiem powróciły wspomnienia, które tak zawzięcie wypierała ze swojej głowy przez minione pięć lat.

Sześć lat wcześniej, hogwarckie błonia.

Młoda kobieta zmierzała szybkim krokiem w stronę jeziora. Mruczała pod nosem niezrozumiałe słowa gestykulując przy tym żywo. Gdy dotarła do wiekowego dębu rozejrzała się wokół. Na szczęście nikogo nie było. Rozsiadła się pod drzewem próbując uspokoić oddech.
"Oni wpędzą mnie do grobu"- pomyślała krzywiąc się na samo wspomnienie przyjaciół i ich kolejnego "genialnego" pomysłu. Ile można? Cierpliwość miała swoje granice. Jej świat już od jakiegoś czasu stał na głowie. Nie potrafiła się w tym odnaleźć. Nagle wszystko się zmieniło. Ona, jej przyjaciele, ludzie, których oglądała codziennie od lat. Jej spojrzenie na świat. Dorosła. Choć wcale nie chciała. Jej myśli rozproszył odgłos zbliżających się kroków. W duchu modliła się, by to nie był Harry ani Ron. Nie chciała ich póki co oglądać. Z ociąganiem odwróciła głowę, by spojrzeć na przybysza. W jej stronę zmierzał Fred. Nieco zaskoczona czekała, co się zdarzy.
Czego on może ode mnie chcieć? Zastanawiała się. Ta sytuacja robiła się coraz bardziej absurdalna.

- Mogę się przysiąść?- zagadnął pogodnie rudzielec spoglądająć na Hermionę. Delikatny uśmiech malował się na jego twarzy. Nieodłączny atrybut bliźniaków Weasley. Chyba jeszcze nigdy nie widziała ich smutnych.
- Pewnie- odpowiedziała cicho przyglądając się chłopakowi. Ten jednak milczał.
- Przyszedłeś po coś konkretnego?- zagadnęła po chwili nie mogąc wytzrzymać tej głuchej ciszy między nimi.
- Chciałem dotrzymać ci towarzystwa. Słyszałem waszą kłótnię. To było podłe nawet, jak na nich. Nie zasłużyłaś na to- powiedział cicho. Dziewczyna siłą woli powstrzymała sie od otwarcia buzi ze zdziwienia. Oto dożyła momentu, w którym wiecznie uśmiechnięty Fred Weasley powiedział coś, co nie miało nic wspólnego z żartami, quidditchem czy planami na przyszłość (chciał razem z bratem rozkręcić biznes). Wciąż była w szoku, jednak nie odezwała się więcej. Po słowach, które padły z ust rudzielca otaczająca ich cisza stała się balsamem dla krzyczącej duszy, która domagała się sprawiedliwości.
To był pierwszy raz, kiedy ujrzała prawdziwe oblicze Freda Weasleya. Nie miała pojęcia, jak wiele to może zmienić.

Od tamtego pamiętnego spotkania zaczęli coraz częściej spędzać ze sobą czas. Spacerowali, rozmawiali a czasem nawet wspólnie pracowali. Fred z wdzięcznością korzystał z pomocy i wiedzy Hermiony, która chętnie się nią dzieliła znajdując kogoś, kto chciał jej słuchać. Tworzyli zgrany duet. Uzupełniali się. Zimna logika przeciw gorącemu temperamentowi. A mimo wszystko zamiast stapiać się i wypalać, tworzyli spójną, przejrzystą całość.

- Nie Fred, nie słuchasz mnie. Musisz zamieszać zanim dorzucisz ostatni składnik inaczej zawartość kociołka przyozdobi twoją szatę i twarz- powtórzyła po raz kolejny dziewczyna. To był jeden z tych gorszcyh dni, kiedy wszystko działało jej na nerwy i wybuchała bez powodu. Była opryskliwa, wredna i sarkastyczna. Nie zraziło to jednak Freda, który wciąż uparcie dotrzymywał dziewczynie towarzystwa i nie reagował na jej słowne zaczepki. Sam nie rozumiał dlaczego to robi. Tak wiele poświęcał, by móc spędzać z nią czas. Praktycznie nie widywał się z bratem po zajęciach. Czasem tylko zdarzało się, że pracowali nad czymś wspólnie. Zaniedbał go, ale wyrzuty sumienia nie upominały się o zadośćuczynienie. To samo było z quidditchem. Niby pojawiał się na treningach, ale była to zwykła formalność. W przeciwnym razie wyleciałby z drużyny a bądź co bądź kochał grać. Tak bardzo go zmieniła. Zrobiła to nieświadomie. Nie tego się spodziewał idąc za nią tamtego dnia. Wciąż go dziwiło, jak naturalnie nawiązała się między nimi bliższa więź.

Tydzień dzielił ich od wyjazdu na święta. Hermiona snuła się po zamku niczym duch. Nie potrafiła znaleźć sobie miejsca. Kolejna rozmowa z Ronem, która zakończyła się kłótnią. Dlaczego nie potrafili ze sobą porozmawiać? Z Fredem rozmowa była taka prosta. Potrafił wysłuchać i przedstawić swoje argumenty w taki sposób, że człowiek nie potrafił ich zignorować. Wiedziała, że cokolwiek postanowiłby robić w życiu, poradzi sobie bez problemu. Dotarła na Wieżę Astronomiczną. Po drodze spotkała raptem dwie osoby. W całej szkole panowała głucha cisza. Powoli podeszła do barierki, by spojrzeć na rozprzestrzeniający się przed nią krajobraz. Jeden z najpiękniejszych widoków, które oglądały jej oczy. Przymknęła na chwilę powieki wsłu****ąc się w cichy szum wiatru. Dlaczego wszystko nie mogło być takie proste? Jej świat ciągle był wywracany do góry nogami. Trząsł się niebezpiecznie bliski upadkowi. Dawno przestała wierzyć, że poradzi sobie, gdy całkowicie runie. Była zbyt słaba. Bez przyjaciół czuła, że jest nikim. Gdyby nie Harry i Ron, nikt nie wiedziałby o jej istnieniu. Była tą "od Pottera". Metka, którą doczepiono jej już na pierwszym roku. Mimo tego, że starała się z całego serca, by zasłużyć na szacunek i uznanie, wciąż była pomijana.

- Najmądrzejsza czarownica od czasów Roweny? Dobre sobie- mruknęła otwierając oczy. Świat był taki piękny. Skryty pod białą pierzyną śniegu sprawiał wrażenie niewinnego, dobrego miejsca, któe nie wie, co to zło.
- Taka jest prawda- dobiegł ją cichy głos. Znała go aż za dobrze. Odwróciła się, by stanąć twarzą w twarz z Fredem.
- Dlaczego pojawiasz się zawsze wtedy, gdy cię potrzebuję?- zapytała patrząc mu w oczy. Wciąż tego nie pojmowała. Gdy tylko coś zaczynało się dziać on zjawiał się niczym rycerz w lśniącej zbroi, by uratować ją, pocieszyć, wesprzeć. Dlaczego to robił?
- Przeszkadza ci to?
- To nie odpowiedź na moje pytanie.
- Na twoje pytanie nie ma odpowiedzi.
- Na każde pytanie jest odpowiedź.
- Wyłącz na chwilę logikę. Nie wszystko, co dzieje się wokół ciebie możesz pojąć rozumem. Czasem trzeba spojrzeć na życie sercem.

Dziewczyna stała zdziwiona nie wiedząc, co odpowiedzieć. Dlaczego on tak często ją zaskakiwał? Mówił słowa, które sprawiały, że zaczynała wątpić. Ona, zawsze pewna siebie i swoich racji w straciu z nim, miała w głowie chaos. I morze pytań bez odpowiedzi, które wciąż o sobie przypominały.

- Sprawiasz, że zaczynam wątpić w siebie- wyszeptała.
- Nie to jest moim celem.
- Więc co?
- Nie mogę ci powiedzieć.
- Odejdź.
- Nie.
- Odejdź!- tym razem głośniej powtórzyła dziewczyna. Miała już tego serdecznie dość. W cokolwiek grał ten rudzielec ona mówiła pas. Przerastało ją to wszystko. Ukrywszy twarz w dłoniach usiadła pod ścianą. Już po chwili wstrząsnął nią szloch. Musiała. Dłużej już nie dała rady tego w sobie dusić.
Cichy szelest i otaczające ją ciepło drugiej osoby. Fred usiadł obok obejmując ją ramieniem i przytulając do siebie. Nie miał pojęcia, dlaczego zjawiał się, gdy go potrzebowała. Dlaczego nie potrafił odpuścił. Każdego dnia poświęcał się dla niej. Miał nadzieję, że ona w końcu to dostrzerze.

- Jestem tu, bo Cię kocham Hermiono- słowa tak ciche, że niemal nierozpoznawalne dobiegły do uszu dziewczyny, która znieruchomiała. Nie była pewna, czy dobrze usłyszała.
- Fred ja...
- Nic nie mów. Nie musisz.
- Sądzę, że powinnam.
- Znowu rozum. A co z twoim sercem?
- Ono... Ono umarło. Dawno temu.
- I nic nie jest w stanie go ożywić?
- Przepraszam Fred, ale ja nie mogę. Nie chcę cię zranić.

Zapadła cisza tak gęsta, że możnaby ją kroić nożem. Dziewczyna odsunęła się od przyjaciela spoglądając na niego niepewnie. Wpatrzony w jeden punkt wyglądał, jak spetryfikowany. W końcu poruszył się. Zamrugał kilka razy, wstał i bez słowa odszedł. To był ostatni raz, kiedy spędzili czas tylko we dwoje. Hermiona unikała sytuacji, w których musiała by z nim rozmawiać. On ograniczył się do powitań, w których dało się wyczuć chłód i ból. Jednak nie to było najgorszę. Ten zawód w jego oczach. On naprawdę ją kochał. A ona bała się odwzajemnić to uczucie. Podobny zawód ujrzała w oczach przyjaciół, którzy mimo tego, że w ostatnim czasie niewiele ze sobą rozmawiali, doskonale zdawali sobie sprawę z tego, co się dzieje.

- Popełniasz błąd Hermiono. Wspomnisz jeszcze moje słowa.



Jedno krótkie zdanie, które padło z ust Rona. Później Fred skończył szkołę i więcej go nie widziała. Aż do dzisiaj. Wszystko na nowo odżyło.

- Dlaczego ten jeden jedyny raz musiałeś mieć rację?- szepnęła a łzy zaszkliły się w jej oczach. Gdyby tylko mogła cofnąć czas. Dopiero teraz dostrzegła, jak wiele miała. Fred był przy niej, gdy wszystko traciło sens. Gdy wątpiła sprawiał, że odnajdywała w sobie wiarę. Gdy jej świat podupadał on trwał przy niej niewzruszony. Nie zraziło go nawet jej podłe zachowanie. Był. Poświęcił się. Stracił przez to niemal wszystko. Była pewna, że nikt prócz niego nie wiedział, jak wysoką cenę zapłacił za znajomość z nią. Za to uczucie, którym ją obdarzył. Które ona tak brutalnie odrzuciła. Chciała wszystko naprawić, zrobić coś. Cokolwiek. Nie mogła dłużej znieść tych wyrzutów sumienia. Stukanie w okno wyrwało ją z zamyślenia. Podeszła do niego wpuszczając niewielką sówkę, która upuściła na stolik list i wyleciała. Ze zdziwieniem spojrzała na kopertę. Serce na moment jej zamarło. Znała to pismo aż za dobrze. Drżącymi dłońmi otwarła przesyłkę i wyjęła krótki list.

"Droga Hermiono
Dzisiejsze spotkanie nigdy nie powinno mieć miejca. Obudziło we mnie wspomnienia, które od lat dusiłem w sobie. Wspomnienia, które niemal mnie zniszczyły. Tak wiele chciałem Ci dać. I tak bardzo żałuję, że nie chciałaś tego przyjąć. Muszę wyjechać. Daleko. Tam, gdzie uda mi się zepchnąć wspomnienia w miejsce, z którego się już nie wydostaną. Dziękuję Ci za ten czas spędzony razem. Gdyby tylko los zechciał dać nam go odrobinę więcej...

Żegnaj

Twój na zawsze
Fred"

List wypadł jej z dłoni i z cichym szelestem opadł na podłogę. Pojedyńcza łza potoczyła się po jej policzku. A za nią kolejna i kolejna.

- Byłeś moim bohaterem.
__________________
~ ~ * ~ ~

- Lily... Przez tyle lat
- Zawsze



Kto ci podbił oko, Granger? Chcę mu posłać kwiaty


A ja i Fred to co, jesteśmy tylko sąsiadami?


Może jest, a może go nie ma,ale pozostaje faktem, że potrafi się poruszać szybciej niż Severus Snape, gdy mu się zagrozi szamponem



Pozdrowienia dla mojego kochanka i żony. Oni wiedzą, o kogo chodzi xD

Buziaki misie <3

Edytowane przez xowiki dnia 02-04-2012 16:03
http://story-dhl.blogspot.com Wyślij prywatną wiadomość
~Adelajda Dakota F
#2 Drukuj posta
Dodany dnia 02-04-2012 14:25
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Pięcioroczniak
Punktów: 343
Ostrzeżeń: 2
Postów: 125
Data rejestracji: 30.01.12
Medale:
Brak

Jakie to piękne!PłaczePłacze Fred i Hermiona ja osobiście pierwszy raz się z tym spotykam. Ale to jest cudowne. Pisz więcej takich, takich... Po prostu pisz!
__________________
Niewinność

Budząc się widzę, że wszystko jest w porządku
Pierwszy raz w moim życiu i to jest takie wspaniałe
Zwalniając rozglądam się i jestem tak zdumiona
Myślę o małych rzeczach, które sprawiają, że życie jest cudowne
Nie zmieniłabym w tym ani jednej rzeczy
To jest najlepsze uczucie

Ta niewinność jest cudowna
Mam nadzieje, że taka pozostanie
Ta chwila jest idealna, proszę nie odchodź
Potrzebuje cię teraz
Nie zrezygnuję z tego, nie pozwól by cię to ominęło

Znalazłam miejsce tak bezpieczne, bez jednej łzy
Pierwszy raz w moim życiu i teraz wszystko jest jasne
Czuję spokój, należę tu, jestem tu taka szczęśliwa
To jest takie silne i pozwalam sobie na szczerość
Nie zmieniłabym w tym ani jednej rzeczy
To jest najlepsze uczucie

Ta niewinność jest cudowna
Mam nadzieje, że taka pozostanie
Ta chwila jest idealna, proszę nie odchodź
Potrzebuje cię teraz
Nie zrezygnuję z tego, nie pozwól by cię to ominęło

To stan błogości, wydaje ci się, że śnisz
To szczęście w środku, które czujesz
To jest tak piękne, że sprawia, iż chcesz płakać

To stan błogości, wydaje ci się, że śnisz
To szczęście w środku, które czujesz
To jest tak piękne, że sprawia, iż chcesz płakać

To jest tak piękne, że sprawia, iż chcesz płakać

Ta niewinność jest cudowna
Mam nadzieje, że taka pozostanie
Ta chwila jest idealna, proszę nie odchodź
Potrzebuje cię teraz
Nie zrezygnuję z tego, nie pozwól by cię to ominęło

Ta niewinność jest cudowna
Mam nadzieje, że taka pozostanie
Ta chwila jest idealna, proszę nie odchodź
Potrzebuje cię teraz
Nie zrezygnuję z tego, nie pozwól by cię to ominęło
http://besty.pl/1415519 Wyślij prywatną wiadomość
~Laufey F
#3 Drukuj posta
Dodany dnia 02-04-2012 15:08
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Portret w gabinecie dyrektora
Punktów: 5205
Ostrzeżeń: 0
Postów: 677
Data rejestracji: 15.05.10
Medale:
Brak

Więc i ja chcę wypowiedzieć się w tym temacie. Popieram poprzedniczkę - piękne.
Ale po kolei. Z początku, raczej dziwny parnig, Hermiona&Fred, co prawie całkowicie się wyklucza. Ona rozum, on serce.
Twój sposób pisania zmienił moje zapatrywania na ten paring. Piszesz lekko, ciekawie, dobierasz odpowiednie słowa, które składają się na spójną całość. Do tego dochodzi pomysł - niebanalny pomysł, świetne wykonanie. Narobiłaś mi smaku na kolejną część, która, jak wierzę, będzie równie udana, jak ta.
A teraz kilka literówek, do poprawy Oczko :
xowiki napisał/a:
Wtedy wszystko wydawało się być prostrze.

Prostsze ;p
Sześć lat wcześniej, hogwardzkie błonia.

A nie raczej ''hogwarckie''? ;]

Poza tym, masz u mnie najwyższą skalę punktów. Pisz dalej, please! <3
__________________
i47.tinypic.com/2quj72s.gif

Edytowane przez Laufey dnia 08-04-2012 19:58
Wyślij prywatną wiadomość
~Sigyn F
#4 Drukuj posta
Dodany dnia 02-04-2012 16:16
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Książe Półkrwi
Punktów: 2207
Ostrzeżeń: 0
Postów: 286
Data rejestracji: 29.08.11
Medale:
Medal

Twoja miniaturka mnie naprawdę zaskoczyła. Z początku wydawało mi się dziwne, że połączyłaś akurat Hermionę i Freda. Do tej pory nie potrafiłam ich sobie wyobrazić jako parę.
Do rzeczy. Miniaturka jest piękna. Fajnie piszesz, lekko, ciekawie. Bardzo mi się podobało. I pomysł i samo wykonanie Uśmiech Z wielką nadzieją czekam na kolejną część Uśmiech
__________________
Zapraszam do mojego FF Rozbawiony http://hogsmeade....ost_165764

30.media.tumblr.com/tumblr_ltin0sxksi1qfqjxao3_250.gif

Pozdrawiam Cię drogi Gościu Rozbawiony
Wyślij prywatną wiadomość
~onlyHorcrux F
#5 Drukuj posta
Dodany dnia 08-04-2012 17:12
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Dyrektor Hogwartu
Punktów: 4642
Ostrzeżeń: 2
Postów: 397
Data rejestracji: 22.02.12
Medale:
Brak

Kocham to. Bardzo podoba mis ie łączenie Freda z Hermioną, chociaż nie ukrywam, że kibicuje Romione. Ale urzekłaś mnie tym. Biedny Fred... Płacze

Pozdrawiam.
Wyślij prywatną wiadomość
~SevLily36 F
#6 Drukuj posta
Dodany dnia 08-04-2012 18:49
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Przewodniczacy Wizengamotu
Punktów: 1807
Ostrzeżeń: 1
Postów: 725
Data rejestracji: 19.10.11
Medale:
Brak

Łał, zaskoczyłaś mnie. Oczywiście pozytywnie! Miałaś dobry pomysł z połączeniem Hermiony i Freda: wyszło oryginalnie i bardzo ciekawie.
__________________
www.styleite.com/wp-content/uploads/2014/11/Patti-Smith-gif.gif
www.facebook.com/HelenaBonhamCarterDlaFano Wyślij prywatną wiadomość
~Syriuszke F
#7 Drukuj posta
Dodany dnia 04-05-2012 11:35
Użytkownik

Awatar

Dom: Slytherin
Ranga: Mugol
Punktów: 2
Ostrzeżeń: 0
Postów: 1
Data rejestracji: 04.05.12
Medale:
Brak

Naprawdę świetne! Pierwszy raz czytam miniaturkę HG/FW, chociaż słyszałam o tym paringu wcześniej. Rozwaliła mnie cenzura 'wsłu****ąc' RozbawionyD Ogólnie świetne, świetne, świetne!
__________________
Ken ju dęs lajk a hipogryf? NANANANANANANANANA

Śmierć jest początkiem nieśmiertelności...
Wyślij prywatną wiadomość
~lady_black F
#8 Drukuj posta
Dodany dnia 23-07-2012 19:50
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Przeciętny Uczeń
Punktów: 179
Ostrzeżeń: 0
Postów: 90
Data rejestracji: 09.07.12
Medale:
Brak

Wow. Rewelacja, bardzo odważne połączenie Freda i Hermiony, bardzo ładnie napisane. Ogólne wrażenie pozytywne. Wielki szacun. Jupi!
__________________
" Obłęd jest jak grawitacja - wystarczy lekkie popchnięcie. "
Wyślij prywatną wiadomość
~sampia F
#9 Drukuj posta
Dodany dnia 26-01-2013 21:10
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Prefekt Gryffindoru
Punktów: 459
Ostrzeżeń: 0
Postów: 107
Data rejestracji: 30.10.11
Medale:
Brak

Jejku... BOSKIE *.* . Aż się łezka w oku kręci Płacze Genialny styl pisma. Wszystko dobrze ujęte. Dla mnie wybitne. Od dzisiaj jedno z ulubionych. Pierwsze jakie przeczytałam o Fredzie i Hermionie, ale jedno z najlepszych jakich w ogóle przeczytałam. Nie będę się rozpisywać. Po prostu cudo.
Wyślij prywatną wiadomość
~ravenclaw8 F
#10 Drukuj posta
Dodany dnia 26-01-2013 21:18
Użytkownik

Awatar

Dom: Ravenclaw
Ranga: Charłak
Punktów: 9
Ostrzeżeń: 0
Postów: 2
Data rejestracji: 26.01.13
Medale:
Brak

a bułki lubicie xD
Wyślij prywatną wiadomość
~Testral F
#11 Drukuj posta
Dodany dnia 27-01-2013 12:20
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Skrzat domowy
Punktów: 17
Ostrzeżeń: 0
Postów: 10
Data rejestracji: 07.01.13
Medale:
Brak

Świetne! Naprawdę, świetnie piszesz. Pisz więcej, proszę Rozbawiony
PS. Mnie również rozwaliła cenzura ' wsłu****ąc ' xD
PS. Wybrałaś mój ulubiony paring, zaraz po Lily&James, wieeeelki plus za to.
~Testral
__________________
media.tumblr.com/tumblr_lr25jaORUc1r04qxo.gif

I'M IN GRYFFINDOR, BITCH.
Wyślij prywatną wiadomość
~Samanta Black F
#12 Drukuj posta
Dodany dnia 27-01-2013 13:08
Użytkownik

Awatar

Dom: Gryffindor
Ranga: Pierwszoroczniak
Punktów: 50
Ostrzeżeń: 0
Postów: 26
Data rejestracji: 18.01.13
Medale:
Brak

Piękne Rozbawiony Aż się łezka w oku kręci Płacze
Ps: Cenzura wsłu****ąc rozwala mnie RozbawionyŚmiechSpam!



[color=#ff3333] "-
Och, pani profesor, niech pani spojrzy! Tu mi wyszła jakaś planeta bez aspektów! Ooch, co to za planeta, pani profesor?
- To Uran, moja droga - powiedziała profesor Trelawney (...) - Uran, ważne ciało niebieskie.
- Czy ja też mogę sobie obejrzeć ciało Lavender? - zapytał Ron"n
]
[/color]
__________________
Sami Black Cool
Wyślij prywatną wiadomość
Przeskocz do forum:
RIGHT